Deze Rolex- klassieker heeft meer te bieden dan het Cyclops-oog.
In een wereld die wordt bevolkt door Submariners, Explorers en Daytonas (hallo-wachtlijst), hebben we de neiging om de andere modellen te verwaarlozen die Rolex maakt en die even opmerkelijk zijn (zo niet meer, afhankelijk van wie je het vraagt). In feite wordt de klassieke Datejust vaak verdoezeld ten gunste van stukken met meer functies of een hogere inbaarheid. Maar verdient het echt de belediging die het krijgt?
Terwijl de Datejust een relatief eenvoudig model is zonder toeters en bellen, zit de duivel in de details. Je zou kunnen beweren dat Rolex geen minutieuze repeaters of maanfase-complicaties produceert, maar het valt niet te ontkennen dat ze goede horloges heel goed en met grote precisie maken. Alle bewegingen worden met de hand geassembleerd en onderworpen aan dergelijke krachtige testen dat het waarschijnlijk niet zo leuk is om een Rolex-horloge te zijn.
Gelanceerd in 1945 ter gelegenheid van het 40-jarig jubileum van Rolex, was de Datejust het eerste zelfopwindende chronometer-horloge in de stal van de fabrikant om de datum in een venster van drie uur weer te geven. Vandaag is dat venster uitgebreid met hun eigen Cyclops-lens, gepatenteerd in 1953.
Het is waarschijnlijk geen verrassing dat Rolex Oyster Perpetual Datejust 41 dit jaar ook in Rolesor wordt geleverd, het eerst gebruikt in Datejust-modellen uit 1948. De combinatie van goud en staal is sinds 1933 een Rolex-handtekening en ziet de schakels van de ringen, kroon en middenarmbanden in 18K geel goud (of Everose) terwijl de rest van de kast en armband in 904L staal zijn. De gecanneleerde rand grijpt terug naar vintage Rolexes en voegt, samen met de Jubilee-armband en de champagne sunray-afgewerkte wijzerplaat, een vleugje nostalgie aan het uurwerk.
Binnenin wordt het horloge aangedreven door de zelfopwindende Caliber 3235 van de nieuwe generatie (hierboven). Geheel ontwikkeld en vervaardigd door Rolex, werd de beweging vorig jaar voor het eerst onthuld in de Datejust Pearlmaster. Het kenmerkt het nieuwe energie-efficiënte Chronergy-echappement van Rolex, dat in wezen de gangreserve van het horloge tot ongeveer 70 uur verlengt. Dankzij het nikkel-fosformateriaal is het echappement ook ongevoelig voor magnetische interferentie. Niet dat je waarschijnlijk wordt betrapt in een situatie waarin het omliggende magnetische veld voldoende is om de beweging van je horloge te verstoren, maar het is goed om te weten en leuk om te hebben.
Dus als je op zoek bent naar een Rolex , negeer dan niet de Datejust 41. Het is niet de chicste die er is, maar het is goed gemaakt en heeft een eigen stempel. Bovendien kost het u veel minder dan een Daytona en hoeft u niet op een wachtlijst te staan. Nog niet in ieder geval.
